uczulenie na czole u niemowlaka

Zobacz też: Wysypka na czole u dziecka: skąd się bierze i jak z nią walczyć? Rumień zakaźny. To schorzenie objawia się wysypką uogólnioną, o charakterze wielopostaciowym. Zmiany występują po zewnętrznej stronie kończyn, pośladków i tułowia. Pojawiają się też na twarzy, gdzie przyjmują kształt zbliżony do motyla. Kiedy zauważamy alergię na słońce u dzieci zastanawiamy się czy może przejść z wiekiem. Jest to oczywiście możliwe, ale badania pokazują, że u 25% populacji nasiliło się występowanie wysypki, pokrzywki od słońca i innych objawów. W przypadku nadwrażliwości u dziecka można próbować powoli przyzwyczajać skórę do słońca. Nadwrażliwość ujawnia się, gdy w reakcji na kontakt z alergenem organizm próbuje go zwalczyć. Alergia skórna u dzieci najczęściej występuje jako: pokrzywka - może wystąpić jako postać alergii pokarmowej po spożyciu alergenu albo jako reakcja na leki. Czasem wywołują ją czynniki niespecyficzne, takie jak zimno, ucisk, czy Przyczyny: alergia. Przyczyny infekcji u dzieci: słaby układ odpornościowy. Drogi oddechowe podatne na infekcje. Zadbaj o układ oddechowy dziecka. Infekcje u dzieci: brak prawidłowych nawyków. Dziecko ciągle choruje: palenie papierosów przy dziecku. Częste infekcje u dziecka a zła dieta. Uczulenie na czekoladę u dziecka. Realizowany m.in. w Łodzi w latach 2005–2009 program EuroPrevall dostarczył ciekawych danych na temat uczuleń u najmłodszych amatorów czekolady. Jak się okazuje, aż 42% dzieci w Polsce zmaga się z alergiami na pokarmy. Do grupy najbardziej uczulających produktów należą czekolada, a także Site De Rencontre Pour Femmes Et Hommes Mariés. Kaszka na czole to charakterystyczne drobne, zwykle podskórne krostki, które tworzą większe skupisko. Takie grudki mogą mieć podłoże alergiczne bądź hormonalne, ale często też są skutkiem błędów pielęgnacyjnych. Czasem wystarczy wprowadzenie zmian w stosowanych kosmetykach, ale może się również okazać, że niezbędne będzie leczenie pod okiem dermatologa. Małgorzata Przybyłowicz-Nowak Nie bez powodu kaszka ma taką, a nie inną nazwę. Skupisko licznych niewielkich krostek przywodzi bowiem na myśl drobiny kaszy. Często pojawia się na skórze u niemowląt i małych dzieci, ale kaszka na twarzy to również problem, który dotyczy wielu dorosłych. Wahania hormonów, stosowanie kosmetyków komedogennych, alergie pokarmowe – wszystko to może sprawić, że na skórze pojawią się grudki. Sprawdźcie, co możecie zrobić, żeby pozbyć się nieestetycznej kaszki na czole. Spis treści: Drobna kaszka na czole: od czego robią się prosaki? Zaskórniki zamknięte a kaszka na czole Swędząca kaszka na czole – czy to wysypka? Kaszka na czole u niemowlaka i małego dziecka Jak pozbyć się kaszki na czole? Pomocne kosmetyki Domowe sposoby na kaszkę na czole Drobna kaszka na czole: od czego robią się prosaki? Niewielkie podskórne grudki o jasnym lub kremowym zabarwieniu, pojawiające się w większych grupach na czole lub policzkach to mogą być prosaki. Zdarza się, że uwidaczniają się również na powiekach. Dość łatwo je rozpoznać, bo wyglądem przypominają drobne ziarna prosa – stąd też nazwa. Kaszka na twarzy, którą tworzą prosaki, to zwykle efekt zaburzeń hormonalnych. Te z kolei prowadzą do nadmiernej produkcji sebum, które wraz z zanieczyszczeniami zapycha ujścia gruczołów łojowych. Prosaki są twarde w dotyku i trudno je wycisnąć – to między innymi odróżnia je od krostek występujących przy trądziku. Zaskórniki zamknięte a kaszka na czole Białe krostki na twarzy mogą towarzyszyć trądzikowi zaskórnikowemu. Zaskórniki najczęściej kojarzą się z charakterystycznymi czarnymi punkcikami, które swój kolor zawdzięczają procesowi utlenienia łoju w kontakcie z powietrzem. Tymczasem możecie mieć do czynienia również z zaskórnikami zamkniętymi, które przyjmują właśnie postać licznie nagromadzonych białych krostek tworzących kaszkę. Kaszka pokrywa wówczas głównie te miejsca, na których wydzielanie sebum jest największe, a więc czoło czy skronie. adressss Swędząca kaszka na czole – czy to wysypka? Jeśli kaszce na czole towarzyszy uczucie swędzenia, pieczenia i zaczerwienienie skóry, w takim przypadku możliwe, że jest to wysypka na tle uczuleniowym. Kaszka na czole może powstać w związku z alergią pokarmową na takie produkty spożywcze jak np.: mleko krowie, czekolada i kakao, zboża, orzeszki ziemne, owoce cytrusowe. Jedynym sposobem na upewnienie się, czy drobne krostki na czole to skutek uczulenia, jest wykonanie testów i wykluczenie z diety alergenów. Kaszka na czole u niemowlaka i małego dziecka Kaszka na czole noworodka wzbudza niepokój u rodziców, ale warto wiedzieć, że jest to częste zjawisko. Skóra małego dziecka jest bardzo delikatna, wrażliwa i bardzo mocno może reagować np. na stosowane produkty do kąpieli czy prania. Drobne krostki na skórze malucha to mogą być również potówki. Zdarza się, że kaszka na twarzy niemowlaka uwidacznia się kilka tygodni od narodzin, będąc objawem tzw. trądziku noworodkowego. Takie krostki są reakcją organizmu dziecka na hormony matki, z którymi mało kontakt w okresie ciąży. Grudki na twarzy niemowlaka mogą być również związane ze wspomnianymi alergiami pokarmowymi, w tym przypadku najczęściej jest to białko mleka krowiego. Kaszka może uwidocznić się również później, w czasie rozszerzania diety. Warto więc obserwować reakcję organizmu dziecka na wprowadzane pokarmy. Jak pozbyć się kaszki na czole? Pomocne kosmetyki Grudki na twarzy to problem, który może stać się źródłem kompleksów. Widoczną na czole kaszkę, wystającą ponad powierzchnię skóry, niełatwo ukryć pod makijażem. W pierwszej kolejności należy ustalić jej przyczynę. Jeśli podejrzewacie, że może być to alergia lub wahania hormonalne, wskazana jest wizyta u lekarza. Bez względu na źródło problemu bardzo ważna jest odpowiednia pielęgnacja. Kluczowe jest dokładne oczyszczanie skóry. To właśnie nagromadzone sebum, kurz, makijaż zapychają ujścia gruczołów łojowych i dają efekt w postaci kaszki na czole, skroniach, policzkach. Pomocne będą oczyszczające żele i pianki, a po umyciu skóry przetrzyjcie ją tonikiem, który przywróci fizjologiczne pH. Bardzo istotnym elementem pielęgnacji cery problematycznej jest regularne usuwanie martwego naskórka, ponieważ jego zrogowaciałe, łuszczące się komórki mogą zapychać pory. Raz lub dwa razy w tygodniu wykonajcie peeling enzymatyczny. Peeling ziarnisty może być zbyt „drapiący” – jeśli jego ziarenka uszkodziłyby krostki, mogłoby dojść na nasilenia problemu. Peelingi enzymatyczne bazują na właściwościach enzymów, które rozpuszczają białka łączące komórki naskórka. Najczęściej w kosmetykach znajdziecie papainę lub bromelainę. Na półce nie może zabraknąć kremu, który będzie miał przede wszystkim właściwości antybakteryjne, złuszczające, przeciwzapalne i nawilżające. W składzie kremów szukajcie między innymi: kwasu salicylowego, niacynamidu, witaminy C, kwasu azelainowego, kwasu migdałowego. Unikajcie kosmetyków ze składnikami komedogennymi, a więc takimi, które mogą zapychać pory i nasilać problem. W przypadku kaszki na czole warto przetestować również działającą antybakteryjnie i przeciwzapalnie maść propolisową. Postarajcie się oprzeć pokusie wyciskania krostek! Nieumiejętnie wykonany zabieg może doprowadzić do powstania ranek i blizn oraz do nadkażenia bakteryjnego zmian. Jeśli chcecie pozbyć się grudek i pryszczy na czole w taki sposób, bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie oczyszczanie manualne twarzy u doświadczonej kosmetyczki. Zobacz także: Maść z apteki za 12 zł likwiduje trądzik i podrażnienia – „Cudotwórca!” Domowe sposoby na kaszkę na czole Pomocne w usunięciu kaszki na twarzy będą domowe maseczki na bazie naturalnej glinki. Na szczególną uwagę zasługuje glinka zielona, która świetnie detoksykuje, wchłania zanieczyszczenia i nadmiar sebum, reguluje pracę gruczołów łojowych. Wystarczy wymieszać ją z wodą i tak uzyskaną gęstą papkę nałożyć na skórę. Zmyjcie ją letnią wodą po ok. 15 minutach. O kondycję skóry problematycznej zadba też jabłko. Zetrzyjcie je na drobnej tarce i dodajcie łyżeczkę miodu. Zawarte w jabłku kwasy owocowe zadziałają delikatnie złuszczającą i rozjaśniająco. Miód z kolei ma właściwości antybakteryjne. Dokładnie wymieszajcie składniki i nałóżcie na twarz na ok. 15 minut. Zmyjcie wodą. Jeśli stosowane kosmetyki i domowe metody nie przynoszą efektu i kaszka na czole uparcie tkwi na miejscu, warto zdecydować się na zabieg w gabinecie. Do wyboru macie między innymi peeling kawitacyjny, peelingi chemiczne (kwasowe), zabieg laserowy czy elektrokoagulację. Poniższe zdjęcia są dowodem, że dobrze dobrana kuracja potrafi zdziałać cuda i znacznie zmniejszyć kaszkę na twarzy. Zobacz także: Ten peeling enzymatyczny to hit dla cery tłustej. Zrobisz go sama w domu i zaoszczędzisz na kosmetyczce nawet 150 zł! Wysypka na ciele niemowlaka zdarza się dość często i nie musi ona wzbudzać niepokoju u rodziców, jednak nie można także całkowicie bagatelizować takich oznak. Warto też dodać, że taka wysypka u niemowlaka może oznaczać również alergię pokarmową. Jakie są przyczyny powstania wysypki na ciele u niemowlaka? U niemowlaków często powstają tak zwane potówki, czyli drobne krostki wypełnione płynem surowiczym. Są one wywoływane tym, że pot zamyka się w ujściach niedojrzałych gruczołów potowych. Najczęściej pojawiają się one w pachwinach. Może pojawić się również trądzik niemowlęcy, który najbardziej jest widoczny na brodzie i czole oraz policzkach. Taki trądzik pojawiać się może, gdy rozwija się stan zapalny w jeszcze niewykształconych gruczołach łojowych. Bardzo powszechnym zjawiskiem jest również wysypka, która powstała na skutek tego, że pieluszki są źle dobrane do skóry dziecka. Wystarczy wówczas wymienić pieluchy na inne i wysypka powinna zniknąć. Kiedy należy udać się do lekarza? Do lekarza należy wybrać się wtedy, kiedy u dziecka pojawi się oprócz wysypki również gorączka. Może też dziecko odczuwać ból gardła i brzucha, co może u tak małego dziecka objawiać się ciągłym płaczem. Częstym objawem jest także katar oraz powiększone węzły chłonne. Dobrze jest wówczas nie zwlekać z wizytą i udać się jak najszybciej do lekarza, który pomoże pozbyć się wysypki, jak i objawów towarzyszących. Należy pamiętać, by u niemowlaka nie podawać żadnych leków bez konsultacji z lekarzem. Jak pielęgnować skórę dziecka, kiedy pojawi się wysypka? Najczęściej lekarz podaje różnego rodzaju kremy, którymi smaruje się delikatną skórę dziecka. Dzięki takim kremom można pozbyć się wysypki. W cięższych przypadkach, kiedy dochodzą jeszcze dodatkowe objawy, to lekarz może zlecić również antybiotyk, który przeważnie podawany jest doustnie w formie płynu. Jak szybko znika wysypka u dziecka? Wszystko zależy od tego, z jakiego powodu powstała. Jeśli jest to wysypka powstała na skutek potu czy alergii na pieluszki, to znika ona zazwyczaj po kilku dniach. Natomiast jeśli wysypce towarzyszą jeszcze inne objawy, to może ona trwać nieco dłużej. Jeśli jednak zostaną odpowiednio dobrane leki i dziecko jest pod stałą konsultacją lekarską, to krostki z ciała dziecka również po czasie znikną. Czy można samemu wyleczyć wysypkę u niemowlaka? Dobrze jest każdą powstałą wysypkę u niemowlaka skonsultować z lekarzem. Wówczas będzie pewność, że wszystkie podjęte kroki są bezpieczne dla dziecka. Sam rodzic może błędnie ocenić sytuację i wysypka może się pogorszyć. Dlatego też lepiej jest umówić się do lekarza, który oceni odpowiednio stan zdrowia dziecka i zaleci odpowiednie i przede wszystkim bezpieczne leczenie. Wysypka, która pojawia się u niemowlaka, to nie zawsze musi oznaczać coś złego, jednak nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Wtedy każdy rodzic będzie miał pewność, że wszystkie leki czy też kremy, które są podawane, nie zrobią żadnej krzywdy niemowlakowi. Co to jest obrzęk naczynioruchowy i jaki jest mechanizm jego powstawania? Obrzęk naczynioruchowy charakteryzuje się nagłym obrzękiem (opuchnięciem) skóry i tkanki podskórnej, a niekiedy również błon śluzowych. Obrzęk powstaje w wyniku przedostawania się płynu (osocza) z naczyń krwionośnych rozmieszczonych w skórze i tkance podskórnej. Najczęściej obrzęk naczynioruchowy obejmuje twarz (wargi, powieki), błony śluzowe wewnątrz jamy ustnej, dłonie, stopy, obszary wokół stawów (np. nadgarstków) oraz – u chłopców – w obrębie moszny. Obrzęk naczynioruchowy ustępuje powoli w ciągu od jednego do kilku dni. Obrzęk naczynioruchowy często występuje razem z pokrzywką, i wówczas powoduje swędzenie i pieczenie. Może również występować bez pokrzywki i wówczas, w zależności od przyczyny, skóra jest zaczerwieniona, a pacjent może odczuwać swędzenie i pieczenie. Czasem skóra jest blada i silnie bolesna. Dodatkowo, jeśli obrzęk naczynioruchowy rozwija się w obrębie narządów wewnętrznych, mogą się pojawić kolkowe bóle brzucha, biegunka, trudności w połykaniu lub w oddychaniu. Jakie są najczęstsze przyczyny obrzęku naczynioruchowego? Obrzęk naczynioruchowy, który współistnieje z ostrą pokrzywką jest częstym objawem u dzieci w przebiegu infekcji wirusowych lub niektórych infekcji bakteryjnych. Uważa się, że każdy z nas choć raz w życiu miał pokrzywkę z obrzękiem naczynioruchowym lub bez. Obrzęk naczynioruchowy mogą wywoływać następujące czynniki: alergiczne: pokarmy, leki, pyłki, jady owadów (głównie błonkoskrzydłych); czynniki zewnętrzne: zimno, ciepło, słońce, wysiłek, stres, łagodne infekcje (są to przyczyny związane z obrzękiem naczynioruchowym, którego przyczyny nie jesteśmy w stanie dokładnie ustalić, czyli idiopatycznym); leki: blokery konwertazy angiotensyny stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego; czynniki genetyczne: wrodzony obrzęk naczynioruchowy (rzadka dziedziczna choroba związana z wrodzonym brakiem lub małą aktywnością białek osocza, które są odpowiedzialne za prawidłową funkcję układu immunologicznego). Co robić w razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego? Dzieci, u których występują łagodne objawy nie wymagają leczenia, a obrzęk ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Przy bardziej nasilonych i uciążliwych objawach zgłoś się z dzieckiem do lekarza. Możesz także zastosować zimne mokre kompresy na miejsca z obrzękiem lub zrobić dziecku kąpiel chłodzącą. Zakładaj mu luźną odzież, bawełnianą lub lnianą, aby dodatkowo nie drażnić skóry. W przypadku ciężkiego epizodu obrzęku naczynioruchowego z towarzyszącymi trudnościami w oddychaniu, połykaniu, kaszlem, dusznością – natychmiast wezwij Pogotowie Ratunkowe. Jeśli nie jest to pierwszy epizod takiego obrzęku u Twojego dziecka, to najpewniej lekarz już wypisał Ci receptę na adrenalinę w ampułkostrzykawce lub automatycznym wstrzykiwaczu i nauczył, jak należy ją podać dziecku. W takiej sytuacji nie zwlekaj z podaniem adrenaliny. Jeśli wiesz jaki czynnik wywołuje u Twojego dziecka obrzęk naczynioruchowy – unikaj go! Jeśli wiesz, że Twoje dziecko cierpi na wrodzony obrzęk naczynioruchowy, to dostępnych jest wiele leków regulujących poziom białek osocza. W nagłym przypadku obrzęku natychmiast skontaktuj się z najbliższym szpitalnym oddziałem ratunkowym, aby dziecku podano dożylnie lek, który przerwie napad. Co zrobi lekarz, jeśli zgłosimy się z obrzękiem naczynioruchwym? Do planowej wizyty u lekarza POZ lub specjalisty alergologa warto się przygotować, aby wizyta odbyła się szybciej i sprawniej. Przygotuj sobie odpowiedzi na następujące pytania: Kiedy i w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawił się obrzęk naczynioruchowy u Twojego dziecka? Jakich części ciała dotyczył obrzęk naczynioruchowy i jak długo się utrzymywał? Czy współistniała pokrzywka? Czy obrzękowi naczynioruchowemu towarzyszył ból i/lub swędzenie? Czy były inne objawy np. ze strony przewodu pokarmowego (kolkowe bóle brzucha, wymioty, biegunka) lub układu oddechowego (trudności w oddychaniu)? Czy w ostatnim czasie Twoje dziecko nagle przytyło lub straciło na wadze? Czy Twoje dziecko było lub jest na coś uczulone? Czy Twoje dziecko jest leczone przewlekle z powodu jakiejś innej choroby? A jeśli tak, to jakie przyjmuje leki (postać leku, dawkowanie)? Czy Twoje dziecko, Ty lub inni członkowie rodziny odbywali w niedawnym czasie podróże do dalekich/tropikalnych krajów? Czy czynniki zewnętrzne: zimno, ciepło, słońce, wibracje mają wpływ na pojawianie się obrzęku naczyniorychowego u Twojego dziecka? Czy Twoje dziecko otrzymuje jakieś leki hormonalne, lub niesteroidowe leki przeciwzapalne? Czy istnieje związek pojawiania się obrzęku ze spożywanym przez Twoje dziecko jedzeniem? U starszych dziewcząt: czy istnieje związek z cyklem menstruacyjnym? Jeżeli u Twojego dziecka występował już wcześniej obrzęk naczynioruchowy, to czy było wówczas stosowane jakieś leczenie i jaka była odpowiedź na to leczenie? Czy w rodzinie ktoś cierpiał lub cierpi na podobne dolegliwości? Przygotuj też swój zestaw pytań, jakie chciałbyś zadać lekarzowi. Dodatkowo na wizytę przynieś wszystkie leki, witaminy, suplementy diety, które aktualnie przyjmuje Twoje dziecko. Po zebraniu wywiadu lekarz zbada dziecko: oglądnie dokładnie Jego skórę i miejsca, w których obrzęk się pojawiał lub jest nadal obecny; sprawdzi czy nie ma powiększonych węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych w brzuchu (wątroby i śledziony); oceni jamę ustną; osłucha klatkę piersiową. Możliwe, że na podstawie wywiadu i badania lekarz będzie mógł od razu ustalić przyczynę obrzęku naczynioruchowego. Dodatkowo lekarz może zalecić wykonanie u Twojego dziecka następujących badań: testów alergicznych (skórnych lub z krwi, z alergenami wziewnymi i pokarmowymi) w celu potwierdzenia alergicznej przyczyny obrzęku; badań biochemicznych oceniających czynność wątroby i nerek (w celu poszukiwania przewlekłych chorób); badań hormonalnych, a w szczególności oceniających czynność tarczycy; stężeń białek osocza (w celu rozpoznania wrodzonego obrzęku naczynioruchowego). Najpewniej w czasie wizyty lekarz ustali z Tobą dalsze postępowanie i pouczy Cię, co należy zrobić w razie kolejnego epizodu obrzęku naczynioruchowego oraz przepisze leki, które będzie można zastosować samodzielnie w domu w razie jego wystąpienia. Wysypka na twarzy u niemowlęcia lub małego dziecka może mieć różne powody, na przykład może to być alergia. Chociaż nie zawsze musi być groźna, lepiej jej nie ignorować. Przyczynę każdej wysypki należy wyjaśnić u lekarza, gdyż tylko w ten sposób możliwe jest dobranie odpowiedniej terapii i zapobieganie nawrotom zmian skórnych w przyszłości. Poznaj kilka możliwych przyczyn wysypki na twarzy u malucha. Trądzik noworodkowy i niemowlęcy Zmiany przypominające wysypkę u noworodków i niemowląt mogą świadczyć o trądziku, który występuje u około 20% dzieci w tym Wykwity mają postać zaskórników, zmian grudkowo-krostkowych, a czasami guzków podskórnych. Trądzik u niemowląt wymaga konsultacji z lekarzem, jednak zwykle nie ma potrzeby wdrażania specjalistycznego leczenia i choroba ustępuje po około 1-3 miesiącach. Aby wesprzeć proces łagodzenia zmian, trzeba natomiast odstawić oleje mineralne, używane do pielęgnacji skóry dziecka, oraz unikać skubania i rozdrapywania wykwitów. Jeżeli jednak trądzik ma bardzo duże nasilenie, wówczas lekarz może zalecić dzieckupreparat do stosowania Wysypka na twarzy w przebiegu infekcji Niemowlęta i małe dzieci mają jeszcze niedojrzały układ odpornościowy, dlatego bakterie i wirusy (zwłaszcza te drugie) dosyć szybko wywołują u nich infekcje. Wśród objawów zwykle występuje gorączka, rozdrażnienie, biegunka, kaszel, katar. Czasami zaś towarzyszą im objawy skórne, które przyjmują postać różnego rodzaju wysypek. Źródło zmian dermatologicznych może być jednak tylko pośrednio związane z infekcją, zaś jej główną przyczynę stanowi gorączka, w której trakcie dziecko poci się bardziej niż zwykle, co powoduje podrażnienie skóry. Wysypka częściej występuje jednak wtedy na ciele, w miejscach, gdzie maluszek jest otulony odzieżą lub kocykiem, przez co dochodzi do przegrzania. Trzecim możliwym powodem wystąpienia wysypki w przebiegu infekcji jest alergia na podany W przypadku takiego podejrzenia należy go odstawić. Oczywiście chore dziecko zawsze powinno być zbadane przez lekarza, a leków nie należy podawać mu na własną rękę. Rumień zakaźny – jak objawia się ta choroba wirusowa? Rumień zakaźny, inaczej piąta choroba lub „zespół spoliczkowanego dziecka”, jest zakażeniem wirusowym, które występuje często u niemowląt i małych dzieci, jednak może także dotknąć osoby dorosłe. Kobieta ciężarna, która zaraziła się wirusem B19 (zwanym parwowirusem B19), może przenieść go na dziecko w trakcie porodu. Określenie „zespół spoliczkowanego dziecka” wzięło się od charakterystycznego wyglądu wysypki na twarzy malca. Na początku choroby pojawiają się jednak typowe objawy infekcji, czyli gorączka, złe samopoczucie, wydzielina z nosa. Starsze dzieci, w wieku przedszkolnym lub szkolnym, mogą skarżyć się także na bóle głowy i mięśni. Po około 2-3 dniach dolegliwości te ustępują i dopiero wtedy pojawia się wysypka na twarzy, której towarzyszy zblednięcie skóry wokół warg. Z biegiem dni wysypka rozprzestrzenia się również na tułów oraz dalsze odcinki kończyn, a samopoczucie malca może dodatkowo zepsuć świąd. Objawy ustępują jednak po około 3 tygodniach, a wysypka nie zostawia na skórze W przypadku tego typu objawów koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Wysypka na twarzy u dziecka a alergia pokarmowa Objawy alergii pokarmowej dotyczą dzieci, które są karmione naturalnie, jak i mlekiem modyfikowanym, wówczas uczulające są białka mleka krowiego. Częściej jednak alergia ujawnia się w czasie rozszerzania diety. Dlatego właśnie specjaliści radzą, aby kolejne produkty dodawać do menu dziecka po kolei, nie zaś po kilka jednocześnie, wówczas można od razu stwierdzić, który pokarm jest problematyczny i wyeliminować go z jadłospisu. Do najczęściej uczulających produktów żywnościowych (oprócz krowiego mleka) należą: jajka, orzeszki ziemne i inne gatunki orzechów, ryby i skorupiaki, soja 4 Reakcja alergiczna może pojawić się natychmiast po spożyciu danego pokarmu i wtedy jej objawami są: mrowienie, pieczenie i swędzenie w ustach, swędzenie skóry, wysypka, obrzęk powiek oraz warg, obrzęk języka, co powoduje duszność i trudności z połykaniem, świszczący oddech i trudności z oddychaniem, objawy ze strony układu pokarmowego: kolka, nudności, wymioty, ból Po wystąpieniu objawów dziecko powinno przyjąć lek przeciwhistaminowy (jeśli to możliwe), ponadto należy jak najszybciej zgłosić się z nim do W skrajnych przypadkach u uczulonych dzieci dochodzi do wstrząsu anafilaktycznego ze spadkiem ciśnienia i silnym osłabieniem, wówczas maluch potrzebuje natychmiastowej pomocy medycznej (należy wezwać pogotowie).4 Chociaż objawy te przeważnie występują od razu po spożyciu problematycznego pokarmu, zdarza się, że reakcja jest opóźniona o kilka godzin. Wtedy jako typowe wymienia się objawy skórne. Jak przebiega atopowe zapalenie skóry u dzieci? Opóźniona reakcja alergiczna na pokarm lub inny czynnik (na przykład pyłki, roztocza kurzu domowego) może być przyczyną atopowego zapalenia skóry (inaczej mówi się o nim AZS, egzema, wyprysk atopowy). Jego najwcześniejszymi objawami są suchość i szorstkość skóry. Na twarzy natomiast pojawiają się zmiany rumieniowo-złuszczające, które z czasem obejmują szyję i tułów. Bardzo typowe jest towarzyszenie silnego i uporczywego świądu, który sprawia, że dziecko nie może spać i jest rozdrażnione. Jeśli któreś z rodziców dziecka lub starsze rodzeństwo ma zdiagnozowane AZS lub inne schorzenie o podłożu alergicznym, należy wziąć to pod uwagę, gdyż skłonność do atopii zazwyczaj się Postępowanie w przypadku tej choroby polega przede wszystkim na stosowaniu emolientów, które odbudowują barierę naskórkową, zapobiegając w ten sposób utracie wilgoci i podrażnieniom. Ponadto konieczne jest unikanie alergenów i innych czynników drażniących. Prosaki to zmiany skórne o wielkości około 1-2 mm, które mają formę białych grudek. Przeważnie lokalizują się na skórze twarzy i noska, w rzadszych przypadkach mogą wystąpić także na tułowiu i narządach płciowych. Ich przyczyną jest zaczopowanie ujść mieszków włosowych. Prosaki stanowią dosyć częstą przypadłość dermatologiczną i szacuje się, że występują u około 40% noworodków i niemowląt. Czasami podobne zmiany można zauważyć w jamie ustnej dziecka i noszą wówczas nazwę „perły Epsteina”. Dobra wiadomość jest taka, że prosaki nie wymagają żadnego leczenia. Są to zupełnie niegroźne zmiany, które z czasem znikają A może to ciemieniucha? Ciemieniucha, zwana też czepcem kołyskowym, jest łagodną postacią łojotokowego zapalenia skóry. Zmiany skórne pokryte żółtą łuską pojawiają się w pierwszych tygodniach po narodzinach, przeważnie między 2. a 10. tygodniem życia. Wprawdzie u większości niemowląt ciemieniucha zlokalizowana jest na owłosionej skórze głowy, jednak czasem zmiany obejmują też środkową część twarzy, klatkę piersiową oraz krocze. Nadmierne wydzielanie łoju jest natomiast pobudzane przez hormony matki. Zwykle ciemieniucha ma łagodny przebieg, a postępowanie polega na wyczesywanie łuski po wcześniejszym zmiękczeniu jej oliwką. Tylko poważniejsze zmiany, którym towarzyszy nasilony stan zapalny i sączące się wykwity, wymagają konsultacji z dermatologiem i bardziej złożonego Temat wysypki na twarzy u dziecka jest więc bardzo szeroki, a potencjalnych powodów zmian dermatologicznych jest wiele, z czego największe niebezpieczeństwo wiąże się z alergią. Rzecz jasna wszelkie niepokojące objawy zawsze należy skonsultować z lekarzem, aby ustalił diagnozę i zarekomendował właściwe postępowanie oraz działania profilaktyczne. Bibliografia: Marek L. Trądzik noworodkowy i niemowlęcy. Data dostępu: Jamruszkiewicz K. Różne rodzaje wysypki na ciele dziecka podczas infekcji. Data dostępu: Bacz A. Zakażenie parwowirusem B19 w ciąży. Data dostępu: Jedynak-Wąsowicz U. Alergia pokarmowa u dzieci. Data dostępu: Millan M., Mijas J. Atopowe zapalenie skóry - patomechanizm, diagnostyka, postępowanie lecznicze, profilaktyka. Nowa Pediatr 2017; 21(4): 114-122. Prosaki u niemowląt - skąd się biorą. Data dostępu: Lillis Ch. What can cause a rash on the face in a baby? Data dostępu: Skóra niemowlęcia różni się od skóry osoby dorosłej. Skóra malucha jest delikatna, miękka, mniej sprężysta, wrażliwa i jeszcze nie w pełni rozwinięta. Jej bariery ochronne wzmacniają się wraz ze wzrastaniem dziecka. Na stan skóry niemowlęcia ma wpływ wiele czynników, jak np. dieta maluszka, jakość ubranek i pieluch, środki pielęgnacyjne, proszki i płyny do prania, a także promieniowanie UV, wilgotność powietrza i temperatura otoczenia. Okres niemowlęcy, to pierwszy rok życia dziecka. Wyróżniamy w nim jeszcze okres noworodkowy – czyli pierwszy miesiąc życia dziecka. Zarówno okres noworodkowy, jak i niemowlęcy, to czas, w którym młody organizm adaptuje się do nowych warunków, poza łonem mamy. Przystosować musi się także skóra, która jest około 2 razy cieńsza od skóry dorosłego... Kształtują się wówczas jej funkcje. W okresie noworodkowym i niemowlęcym, charakterystyczne jest występowanie różnych zmian skórnych, które z czasem same znikają i nie mają wpływu na stan zdrowia dziecka. Młodych rodziców przyprawiają o zmartwienia, a są zupełnie niegroźne lub wymagają jedynie obserwacji. Do takich zmian należą: „uszczypnięcia bociana” / plamy łososiowe – to czerwone plamy na skórze czoła, brzegów górnych powiek, na górnej wardze i okolicach karku, powstałe w wyniku miejscowego rozszerzenia się naczyń krwionośnych prosaki – są to przerośnięte gruczoły łojowe, występują w postaci delikatnych biało-żółtych plamek lub grudek zlokalizowanych na czole, nosie i policzkach; nie wolno ich wyciskać ani złuszczać, gdyż znikną samoistnie w ciągu 2-4 tygodni – czyli w czasie dojrzewania gruczołów łojowych. perły Epsteina – są to torbiele naskórka, występujące jako skupienie pojedynczych białych plamek w jamie ustnej, na połączeniu podniebienia miękkiego i twardego, rzadziej na granicy z zębodołu i napletku prącia, także ustępują samoistnie naczyniaki włośniczkowe – są to żywo-czerwone małe grudki, występujące na dowolnych częściach ciała (głównie klatka piersiowa, plecy i twarz), są obecne nawet od pierwszych chwil życia, ustępują samoistnie; gdy się powiększają lub utrudniają funkcjonowanie, wówczas rozważa się ich leczenie chirurgiczne plamy mongolskie – są to ciemno-niebieskie, płaskie plamy, podobne do siniaków, ujawniające się na skórze dolnych partii pleców, pośladkach, a także na zewnętrznych powierzchniach dłoni i stóp u dzieci o śniadej cerze, ustępują samoistnie około piątego roku życia toksyczny rumień noworodkowy = trądzik noworodkowy = pokrzywka noworodkowa – to pojawiające się około 2-3 dni po porodzie rumienie i zaczerwienienia na ciele dziecka, głównie na tułowiu, w których obrębie mogą tworzyć się małe, białawe krosty o wielkości łebka od szpilki; plamy ustępują samoistnie po około tygodniu, jednak mogą nawracać i pojawiać się w innym miejscu – wówczas warto skonsultować to z lekarzem. Istnieje jednak wiele patologii skóry w wieku niemowlęcym i noworodkowym. Nastręczają mnóstwa problemów leczniczych i pielęgnacyjnych. Niektóre pojawiają się zdecydowanie rzadko, a inne są bardziej popularne. Przykładem może być potówka, odparzenie, wyprysk atopowy lub pokrzywka, które coraz częściej spotykamy u maluchów. Pewne z nich powstają na skutek zaniedbań pielęgnacyjnych, a inne zaś z niewyjaśnionych przyczyn. Oto one: Potówki u niemowląt Potówka to zmiana skórna powstająca na skutek zwiększenia wydzielania potu i utrudnionego jego odpływu, np. z powodu przegrzania, złego doboru ubranek i pieluch; mają postać wodo-jasnych, drobnych pęcherzyków, na niezmienionej zapalnie skórze głowy, szyi, pleców, wokół uszu; pęcherzyki mogą pękać oraz nadkażać się bakteriami i grzybami; przy nieprawidłowej pielęgnacji skóry dziecka, np. używaniu oliwki u dzieci z nadpotliwoscią i otyłych, może pojawić się potówka czerwona – czerwona grudka z pęcherzykiem, swędząca lub piekąca, na prawidłowo zabarwionej skórze lub zmienionej zapalnie; powstają tam gdzie stykają się dwie powierzchnie skóry, czyli np. fałdki skórne, doły podkolanowe itp., one także mogą się infekować, głównie gronkowcami i występować jako potówka krostowa. Potówkę leczymy właściwą pielęgnacją, używając delikatnych mydeł dla dzieci, rezygnując z oliwki i stosując obojętne pudry płynne. Gdy pozwalają na to warunki (ciepło!), zmiany te można wietrzyć, pozostawiając dziecko na jakiś czas bez ubranka. Zakażone potówki przeciera się wacikiem nasączonym 70% spirytusem lub stosując przeciwbakteryjne/przeciwgrzybicze maści. Trzeba pamiętać o dokładnym osuszaniu skóry dziecka i dostosowywaniu ubioru do panujących warunków. Ubranka powinny być bawełniane, luźne i przewiewne, prane w delikatnych środkach. Pieluchy najlepiej gdy są wykonane z przepuszczającego powietrze materiału. Zaniedbanie potówki i jej zakażenie, wiedzie do powikłań w postaci ropni i bakteryjnych zapaleń ujść gruczołów potowych. Odparzenia u dzieci Są to zmiany skórne, pojawiające się w okolicach krocza, pachwin i pośladków. Mają postać dobrze odgraniczonych czerwonych i piekących plam. Często towarzyszą im nadkażenia, owrzodzenia i sączenie. Dochodzi do nich na skutek zaniedbań higienicznych, poprzez nieczęste zmiany pieluch, niedokładne osuszanie skóry dziecka, nadmierne pocenie się, ocieranie się fałdów skóry, jak również w wyniku drażniącego działania tworzywa, z którego wykonana jest pielucha. Na wystąpienie odparzeń szczególnie narażone są dzieci o wrażliwej skórze. Dalsze zaniedbanie odparzenia, może skutkować infekcją i wyparzeniem bakteryjnym. Aby zapobiegać odparzeniom, trzeba stosować się do prostych wskazówek. Obejmują one mycie dziecka wodą z dodatkiem mydeł dla noworodków/niemowląt, dokładne spłukiwanie mydlin, staranne osuszanie ciała dziecka, dostosowywanie ubioru do warunków otoczenia oraz wietrzenie zmian odparzeniowych. Trzeba pamiętać o częstych zmianach pieluchy i każdorazowym podmywaniu zanieczyszczonych okolic ciała dziecka. W razie nadkażenia odparzeń stosuje się specjalne okłady, zalecone przez pediatrę. Mogą to być np. okłady wysuszające, z rozcieńczonym fioletem gencjany i specjalne maści. Zaleca się również stosowanie kremów ochronnych, jak np. Tormentiol i Alantan. Pieluszkowe zapalenie skóry Jego przyczyny są podobne do etiologii odparzeń. Głównie dotyczą zbyt oszczędnego zmieniania pieluch i oddziaływania drażniących substancji z potu, kału i moczu, na delikatną skórę dziecka. Ryzyko pieluszkowego zapalenia skóry jest duże w przypadku biegunek, atopowego zapalenia skóry, wyprysku łojotokowego, kontaktowego zapalenia skóry, infekcji drożdżakowych, jak również niedokładnej higieny maluszka, wzmożonej potliwości podczas upałów oraz przegrzewania dziecka. Wykwity skórne w postaci rumienia, przypominające odparzenie, pojawiają się na pośladkach, w okolicach krocza, podbrzusza i górnej części ud. Zmiany nie obejmują zagięć skórnych. Cięższe postacie pieluszkowego zapalenia skóry, charakteryzują się występowaniem nadżerek i owrzodzeń. Skóra może się nadkażać, np. grzybami, wtedy na zarumienionych powłokach widoczne są grudki, pęcherzyki lub krostki (czyli tzw. wykwity satelitarne). Leczenie pieluszkowego zapalenia skóry opiera się na rzetelnej toalecie niemowlęcia, wietrzeniu zmian łagodnych, stosowaniu emolientów, częstej zmianie pieluszek i dwu- trzy- krotnym podmywaniu dziecka podczas upałów i każdorazowo w przypadku zabrudzenia. Bardzo ważne jest dokładne osuszanie okolic pośladków, ud i krocza malucha. W razie infekcji i ostrzejszych postaci pieluszkowego zapalenia skóry, stosuje się miejscowo maści ze sterydami, przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze. Niekiedy bywa konieczne wdrożenie antybiotyku działającego ogólnie, np. drogą dożylną. Łojotokowe zapalenie skóry Przyczyna powstawania łojotokowego zapalenia skóry u niemowląt, nie została poznana. Zmiany skórne pojawiają się w dwóch pierwszych miesiącach życia. Objawia się występowaniem rumieniowego, łuszczącego się wykwitu, na owłosionej skórze głowy. Później złuszczające się masy, tworzą gęstą i lepką powłokę, która przylega do głowy. Potocznie nazywa się ją ciemieniuchą. Łuszcząca się wysypka, może rozprzestrzeniać się na dalsze partie ciała – twarz, szyję, pachy, zgięcia łokciowe, pachwiny i okolice krocza. Nie swędzi, ale jej zaistnienie może zwiastować wystąpienie atopowego zapalenia skóry, w późniejszych latach życia. Ciemieniuchy nie można złuszczać mechanicznie. Zaleca się stosowanie specjalnych maści, rozmiękczających jej masy. Zawierają one niskie stężenia siarki lub kwasu salicylowego. Nakłada się je codziennie, na kilka godzin, a następnie spłukuje. Można również nacierać główkę oliwką i delikatnie ją „czesać” specjalną szczoteczką z włosiem. Zmiany, które się rozprzestrzeniły, łagodzone są maścią ze sterydem, ewentualnie w połączeniu z maścią przeciwbakteryjną lub przeciwgrzybiczą. Atopowe zapalenie skóry u niemowląt Wyprysk atopowy pojawia się najczęściej około pierwszego roku życia. Występuje pod postacią swędzącej wysypki, zmuszający dziecko do drapania. Maluch jest drażliwy i płaczliwy, z powodu dokuczliwego świądu. Rozdrapane zmiany mają postać rumienia z sączącym się płynem, pokrytego strupem. Skóra dziecka jest sucha, a wysypka lokuje się na twarzy i tułowiu malucha. Później, u chorych dzieci może rozwinąć się katar sienny lub astma, a rozdrapane zmiany ulegc zliszajowaceniu, czyli powstaniu ciemniejszych, bruzdowatych zgrubień. W leczeniu atopowego zapalenia skóry stosuje się eliminację alergenów, nawilżające emolienty, maści ze sterydami, opatrunki zapobiegające drapaniu zmian i przyspieszające gojenie, ewentualne antybiotykoterapię oraz leczenie farmakologiczne alergii. Więcej o AZS, znajdziesz w artykule Zespół atopowego zapalenia skóry Pokrzywka To wysypka o charakterze podrażnienia, swędząca, w której można zauważyć bąble o różowym lub porcelanowo-białym kolorze, bądź grudki i pęcherzyki. Gdy pokrzywka obejmuje głębsze warstwy skóry, wówczas może dojść do obrzęku warg i okolic oczu. Zazwyczaj jest to późna reakcja uczuleniowa na określony alergen (mleko krowie, orzeszki ziemne, ryby, leki, pomidory, truskawki, jaja, sery), wirusy, ukąszenia pcheł, roztoczy itp. Wysypka może też pojawić się w odpowiedzi na zimno i ciepło oraz tarcie i nacisk. Drapanie może sprzyjać nadkażeniu wysypki bakteriami lub grzybami. W leczeniu stosuje się leki odczulające i sterydy, w zależności od jej nasilenia, a także eliminację alergenu, np. wykluczenie danego produktu z diety. Gdy pokrzywka jest nadkażona, wówczas pomocne jest smarowanie zmian maściami przeciwbakteryjnymi lub przeciwgrzybiczymi. Czasem okazuje się pomocne owinięcie zmian opatrunkiem, po to aby zapobiec ich drapaniu przez dziecko. Trzeba też pamiętać o obcinaniu paznokci dziecku. Pokrzywka alergiczna zazwyczaj zanika po około tygodniu. Warto pamiętać, że wysypka może towarzyszyć również chorobom zakaźnym, odrze, ospie wietrznej czy szkarlatynie. W przypadku podejrzenia choroby, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Znamiona barwnikowe Znamiona barwnikowe, znane nam wszystkim doskonale pod potoczą nazwą „pieprzyki”, dotyczą niewielkiej grupy noworodków i niemowląt. Na ogół nie mają one dużych rozmiarów. Niekiedy jednak znamiona obejmują rozległe obszary skóry, przybierając zdumiewające rozmiary, których średnica przekracza 9 centymetrów. Zmiany te są obciążone kilkuprocentowym ryzykiem rozwinięcia się czerniaka w dalszych etapach życia. Bardzo rzadko dochodzi do ujawnienia się czerniaka złośliwego u dzieci. Może mieć to miejsce w przypadku znamion olbrzymich, obejmujących np. całe plecy, część pleców i pośladki, a choroba rozwija przed okresem dojrzewania. Gdy dziecko ma dużo znamionek, bądź jego rozmiary są zadziwiająco duże, wówczas konieczna jest wizyta u lekarza. Następne kroki to konsultacja dermatologiczna, chirurgiczna i onkologiczna. Pewne znamiona się usuwa za pomocą skalpela i oddaje do badań histopatologicznych. Jeśli maluch ma dużo znamion i jasną karnację, wówczas zanim zdecydujemy się na spacer, warto go zabezpieczyć przed szkodliwym promieniowaniem UV. Dostępne są kremy z wysokimi filtrami dla niemowląt, których aplikację powtarzamy co kilka godzin. Głowę dziecka warto okryć bawełnianą czapeczką. Naczyniak jamisty Jest to patologia naczyniowa, ujawniająca się około pierwszego miesiąca życia dziecka, częściej u dzieci wcześniej urodzonych. Z czasem zwiększa on swoje rozmiary, by później się znowu zmniejszyć lub zniknąć. Jest to guzek, o kolorze fioletowym lub różowawym, na którym widać sieć naczynek krwionośnych. Jego powierzchnia może się błyszczeć. Nie podejmuje się leczenia, wówczas, gdy naczyniak nie przeszkadza przy oddychaniu, odżywianiu, czy otwieraniu oczu. Naczyniaki takie są ostrzykiwane lekami, co ma powodować ich destrukcję. Powikłaniem naczyniaka jamistego mogą być owrzodzenia lub krwotok. Duże zmiany naczyniakowe, mogą przyczyniać się do zmniejszenia się płytek krwi u dziecka, wówczas wdraża się odpowiednie leczenie. Znamię naczyniowe płaskie Inaczej zwane „znamieniem czerwonego wina”, zauważa się już u noworodków. Wraz z wiekiem, obserwuje się powiększanie znamienia. Jego przyczyną są malformacje, czyli wady wrodzone, drobnych naczyń krwionośnych skóry. Gdy znamię czerwonego wina rzutuje się na przebieg nerwu trójdzielnego, wówczas istnieje przypuszczenie, że towarzyszy patologicznym zmianom w naczyniach mózgowych, z kolei gdy zmiany umiejscawiają się na kończynach – wtedy mogą współistnieć zmiany kostne, np. w postaci ich pogrubienia. Znamię naczyniowe płaskie może być leczone za pomocą laseroterapii. Bielactwo – albinizm To choroba polegająca na zaburzeniach związanych z rozmieszczeniem melaniny (pigmentu) w skórze i oczach. Albinizm może ujawniać się w oczach, jako brak barwnika w tęczówce (prześwitujące przez nią naczynia krwionośne, nadają jej czerwoną barwę), siatkówce, powiekach i brwiach, co upośledza widzenie. Problemy oczne i światłowstręt, wymuszają u dziecka marszczenie brwi. Skóra dziecka po urodzeniu jest jasno-różowa, później blada i podatna na oparzenia słoneczne. Włosy dziecka także są jasno ubarwione. Problemy oczne można leczyć stosowaniem barwionych soczewek kontaktowych, już od wieku niemowlęcego. Trzeba wykazać także szczególną dbałość o skórę. Przy wyjściu na zewnątrz, smarujemy ją kremem z wysokim filtrem i powtarzamy jego aplikację. Na głowę zakładamy dziecku czapeczkę z daszkiem i okrywamy ciało. Maluch nie powinien długo przebywać na słońcu. Liszajec pęcherzowy To poważna postać liszajca, która ujawnia się przede wszystkim u noworodków. Należy do rzadkich schorzeń, wywoływanych głównie przez gronkowca złocistego. Liszajec to jedno z bardzo zaraźliwych zakażeń skórnych, objawiające się czerwonymi plamkami, przekształcającymi się w pęcherzyki. Gdy pęcherzyki pękają, zaczyna się z nich sączyć płyn, którego zasychanie powoduje tworzenie się rozległych strupów, o miodowej barwie. Pęcherze lokują się głównie na twarzy, szyi i rękach. Zazwyczaj liszajec pęcherzowy towarzyszy atopowemu zapaleniu skóry. W leczeniu wykorzystuje się antybiotyki działające miejscowo, a w cięższych przypadkach także działające ogólnie. Istotne jest również wykonanie wymazu z nosa, w celu wykrycia nosicielstwa gronkowca złocistego, bytującego w tylnych nozdrzach, gdyż może mieć to duży wpływ na zakażanie pęcherzy. Nosicielami jest duża część naszego społeczeństwa. Można je leczyć antybiotykoterapią ogólną i miejscową (maści do nosa). Pęcherzowe oddzielanie naskórka To bardzo rzadko występująca choroba genetyczna, w której przebiegu charakterystyczne jest występowanie pęcherzy na skórze i błonach śluzowych (owrzodzenia, zwężenie przełyku). Pęcherze pojawiają się same lub na skutekiewielkiego urazu. Rany powstałe w ten sposób mogą ulec zakażeniu. Choroba miewa ciężki przebieg, w którym ma miejsce zrastanie się palców i powstawanie przykurczów (jako wynik ciągłego powstawania ran i ich gojenia – podobnie jak w oparzeniach). Pęcherzowe oddzielanie naskórka o takim przebiegu może prowadzić do zgonu dziecka. Leczenie opiera się na zapobieganiu powstawania nowych ran, co jest szalenie trudne. Istotna jest także profilaktyka zakażeń skóry, jak również leczenie już zaistniałych. Nie można pozwolić doprowadzić do niedożywienia chorego dziecka. Zespół terapeutyczny powinien być tworzony przez dermatologa dziecięcego, pediatrę, chirurga plastyka, pielęgniarkę i dietetyka. Zespół dziecka kolodionowego To kolejna rzadka choroba, której znakiem rozpoznawczym jest zmiana skórna w postaci „rybiej łuski”, czyli suchej, łuszczącej się skóry. U noworodka obserwuje się napięty, błyszczący naskórek, który porównuje się do błony kolodionowej, pergaminu lub wylanego na skórę i zaschniętego białka jaja kurzego. W leczeniu stosuje się emolienty, czyli środki zmiękczające i nawilżające skórę. Patologiczny naskórek pęka i oddziela się po kilku tygodniach, pozostawiając normalną skórę lub skórę o fakturze „rybiej łuski”. Opracowano na podstawie: T., Clayden G, Malinowski A. (red. wyd. I polskiego), Pediatria, Elsevier Urban&Partner, Wrocław 2009 J., Problemy zdrowotne noworodków i niemowląt w praktyce lekarza rodzinnego,

uczulenie na czole u niemowlaka